Ablacioni kardiak mund të rekomandohet kur aritmia shkakton simptoma të rëndësishme, nuk kontrollohet mirë me barna ose kur një trajtim me kateter ofron alternativë më të përshtatshme. Procedura është përgjithësisht e sigurt, por mund të ketë rreziqe si gjakderdhja, infeksioni, mpiksjet e gjakut ose rikthimi i aritmisë.
Ablacioni kardiak është një procedurë ndërhyrëse minimale që përdoret për të trajtuar disa çrregullime të ritmit të zemrës, të quajtura aritmi. Zemra rreh falë sinjaleve elektrike të organizuara. Kur këto sinjale krijohen ose përçohen në mënyrë të parregullt, rrahjet mund të jenë shumë të shpejta, shumë të ngadalta ose të çrregullta.
Gjatë procedurës, një kardiolog elektrofiziolog fut kateterë të hollë përmes një ene gjaku, zakonisht në ijë, dhe i udhëheq drejt zemrës. Me anë të hartëzimit elektrofiziologjik, ekipi identifikon zonën përgjegjëse për aritminë. Më pas përdoret energji nxehtësie (radiofrekuencë) ose energji e ftohtë (krioablacion) për të krijuar zona shumë të vogla indi mbresor. Këto zona synojnë të ndërpresin rrugën elektrike anormale.
Ablacioni kardiak nuk është i nevojshëm për çdo person me aritmi. Vendimi varet nga lloji i aritmisë, simptomat, sëmundjet shoqëruese, përgjigjja ndaj barnave dhe preferencat e informuara të pacientit.

Mjeku mund të diskutojë ablacionin kardiak në situata të ndryshme. Për disa aritmi, ai mund të konsiderohet herët si një mundësi trajtimi; për të tjera, zakonisht merret në konsideratë pasi barnat nuk kanë dhënë kontroll të mjaftueshëm ose nuk tolerohen mirë.
Ablacioni për fibrilacion atrial nuk do të thotë domosdoshmërisht se mund të ndërpriten holluesit e gjakut. Nevoja për antikoagulantë vlerësohet sipas rrezikut individual për goditje në tru dhe jo vetëm sipas faktit nëse procedura duket e suksesshme.
Para ablacionit, mund të kryhen elektrokardiograma, Holter EKG, ekokardiograma, analiza gjaku dhe, në disa raste, imazheri e zemrës ose vlerësim për mpiksje në atrium. Mjeku do t’ju tregojë si të veproni me barnat që merrni, përfshirë antikoagulantët, barnat për diabetin dhe antiaritmikët. Mos ndaloni asnjë mjekim pa udhëzim të qartë.
Procedura bëhet në një laborator elektrofiziologjie, nën anestezi lokale me qetësim ose, në disa raste, nën anestezi të përgjithshme. Kohëzgjatja ndryshon sipas aritmisë dhe kompleksitetit të rastit. Pas procedurës, zakonisht duhet të qëndroni shtrirë për një periudhë për të kufizuar gjakderdhjen nga vendi i futjes së kateterit. Disa pacientë largohen në të njëjtën ditë, ndërsa të tjerë qëndrojnë për vëzhgim.
Si çdo procedurë invazive, ablacioni kardiak ka rreziqe. Shumica e komplikimeve të rënda janë të pazakonshme, por rreziku individual ndryshon sipas llojit të aritmisë, teknikës së përdorur, moshës, anatomisë së zemrës dhe sëmundjeve të tjera.
Kardiologu duhet t’ju shpjegojë përfitimet e mundshme, alternativat dhe rreziqet për rastin tuaj. Alternativat mund të përfshijnë vëzhgimin, ndryshimet e stilit të jetesës, barnat për kontrollin e ritmit ose frekuencës dhe, në situata të caktuara, pajisje kardiake.

Pas daljes nga spitali, mund të ndjeni lodhje ose parehati të lehtë në zonën e ijës për disa ditë. Ndiqni udhëzimet për aktivitetin fizik, kujdesin e plagës dhe barnat. Palpitacionet e përkohshme mund të ndodhin gjatë javëve të para, veçanërisht pas ablacionit për fibrilacion atrial, por çdo simptomë duhet raportuar sipas udhëzimeve të ekipit tuaj.
Kërkoni ndihmë urgjente nëse keni dhimbje të fortë në kraharor, gulçim të ri ose që përkeqësohet, të fikët, dobësi ose mpirje në njërën anë të trupit, vështirësi në të folur, gjakderdhje që nuk ndalet, ënjtje të madhe në ijë, temperaturë ose rrahje shumë të shpejta të shoqëruara me marramendje.
Jo. Në shumicën e rasteve, ablacioni kryhet me kateterë të hollë që futen përmes enëve të gjakut, zakonisht nga ijët. Nuk kërkon hapje të kraharorit, por është ende një procedurë invazive që kryhet nga një ekip i specializuar.
Rikuperimi ndryshon sipas procedurës dhe gjendjes shëndetësore. Shumë persona i rifillojnë aktivitetet e lehta brenda disa ditësh, ndërsa kufizimet për sforcime fizike dhe kthimi në punë duhet të përcaktohen nga ekipi mjekësor.
Po. Aritmia mund të rikthehet, veçanërisht në muajt e parë pas procedurës ose kur ka faktorë të tjerë nxitës. Disa pacientë mund të kenë nevojë për rregullim të barnave, monitorim të mëtejshëm ose, në raste të përzgjedhura, një ablacion tjetër.
Mjeku mund të rekomandojë vazhdimin e antikoagulantëve për një periudhë pas procedurës. Vendimi afatgjatë bazohet në rrezikun individual për goditje në tru dhe faktorë të tjerë klinikë, jo vetëm në praninë ose mungesën e simptomave.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International