Biopsia e prostatës merr mostra shumë të vogla indi për t’u analizuar në laborator, zakonisht kur PSA, ekzaminimi rektal ose rezonanca magnetike ngre dyshime. Procedura mund të kryhet përmes perineumit ose rektumit me anestezi lokale. Rezultatet tregojnë nëse ka kancer, ndryshime jo kanceroze ose nevojë për vlerësim të mëtejshëm.
Biopsia e prostatës është një procedurë diagnostikuese në të cilën mjeku merr mostra të vogla indi nga prostata. Mostrat dërgohen te mjeku patolog, i cili i vlerëson me mikroskop për të përcaktuar nëse ka qeliza kanceroze, inflamacion, ndryshime beninje ose gjetje të tjera.
Prostata është një gjëndër e vogël e vendosur poshtë fshikëzës së urinës dhe përpara rektumit. Ajo prodhon një pjesë të lëngut seminal. Me rritjen e moshës, prostata mund të zmadhohet dhe mund të shkaktojë simptoma urinare, por zmadhimi nuk do të thotë domosdoshmërisht kancer. Biopsia përdoret kur ekzaminimet e tjera nuk mund të japin një përgjigje të sigurt.

Urologu mund të rekomandojë biopsi pas një vlerësimi të plotë të historisë mjekësore, simptomave dhe ekzaminimeve. Vendimi nuk bazohet zakonisht vetëm në një rezultat të vetëm të PSA-së. Mjeku merr parasysh edhe moshën, madhësinë e prostatës, ndryshimet e mëparshme të PSA-së, historinë familjare dhe rezultatet e imazherisë.
PSA mund të rritet edhe nga shkaqe jo kanceroze, si zmadhimi beninj i prostatës, inflamacioni, infeksioni urinar, ejakulimi i afërt ose ndërhyrje të fundit në traktin urinar. Për këtë arsye, biopsia është vetëm një pjesë e procesit diagnostikues.
Në biopsinë transperineale, gjilpëra kalon përmes lëkurës së perineumit, zonës midis skrotumit dhe anusit. Procedura kryhet zakonisht me udhëzim ultrasonografik dhe mund të kombinohet me imazhet e rezonancës magnetike. Kjo qasje lejon marrjen e mostrave nga zona të ndryshme të prostatës, përfshirë pjesët e përparme që ndonjëherë janë më të vështira për t’u arritur. Ajo mund të kryhet me anestezi lokale, sedacion ose anestezi tjetër, sipas planit të qendrës dhe nevojave të pacientit.
Në biopsinë transrektale, sonda e ultrazërit vendoset në rektum dhe gjilpëra kalon përmes murit rektal drejt prostatës. Edhe kjo metodë përdor udhëzim me ultratinguj. Për shkak të kalimit pranë baktereve të zorrës, mjeku mund të rekomandojë masa të veçanta për parandalimin e infeksionit, të cilat ndryshojnë sipas praktikës klinike dhe profilit individual të rrezikut.
Nëse rezonanca magnetike tregon një zonë të dyshimtë, urologu mund të kryejë biopsi të synuar. Imazhet e rezonancës mund të kombinohen me ultratingullin në kohë reale, proces që shpesh quhet biopsi me fuzion MRI-ekografi. Në disa raste merren si mostra të synuara nga lezioni, ashtu edhe mostra sistematike nga pjesë të tjera të prostatës.
Para procedurës, njoftoni ekipin mjekësor për të gjitha barnat, alergjitë, sëmundjet kronike dhe ndërhyrjet e mëparshme. Kjo është veçanërisht e rëndësishme nëse merrni hollues gjaku, barna kundër mpiksjes, insulinë ose trajtime që ndikojnë në sistemin imunitar. Mos i ndërprisni barnat vetë; mjeku që i ka përshkruar dhe urologu duhet të përcaktojnë planin më të sigurt.
Biopsia zakonisht kryhet në ambient ambulator. Fillimisht, mjeku shpjegon procedurën dhe merr pëlqimin e informuar. Ju vendoseni në pozicionin e përshtatshëm për qasjen e zgjedhur. Zona pastrohet dhe aplikohet anestezia. Mund të ndieni presion, shqetësim të shkurtër ose tingullin e pajisjes së biopsisë kur merren mostrat.
Numri dhe vendndodhja e mostrave përcaktohen nga madhësia e prostatës, rezultatet e rezonancës magnetike dhe arsyeja e biopsisë. Pas procedurës, ekipi kontrollon gjendjen tuaj përpara se të largoheni. Nëse është përdorur sedacion, mund të keni nevojë për kohë shtesë rikuperimi dhe nuk duhet të drejtoni automjetin atë ditë.
Shumica e pacientëve mund të kthehen në aktivitetet e lehta brenda një kohe të shkurtër, sipas këshillës së mjekut. Mund të shfaqen parehati në perineum ose rektum, pak gjak në urinë, feçe ose spermë dhe ndryshime të përkohshme në ejakulim. Kohëzgjatja dhe intensiteti ndryshojnë nga personi në person.
Pini lëngje sipas udhëzimeve dhe shmangni aktivitetin fizik të rëndë derisa mjeku t’ju lejojë. Kontaktoni urgjentisht ekipin mjekësor ose kërkoni ndihmë të menjëhershme nëse keni temperaturë, të dridhura, pamundësi për të urinuar, gjakderdhje të konsiderueshme, dhimbje që përkeqësohet ose ndiheni shumë i sëmurë. Këto mund të jenë shenja të infeksionit ose komplikimeve që kërkojnë vlerësim të shpejtë.

Rezultatet zakonisht kërkojnë disa ditë pune, por koha e saktë varet nga laboratori dhe nga nevoja për analiza shtesë. Urologu do t’i diskutojë rezultatet në kontekstin e PSA-së, rezonancës magnetike, ekzaminimit klinik dhe gjendjes suaj të përgjithshme.
Një rezultat beninj do të thotë se në mostrat e analizuara nuk janë gjetur qeliza kanceroze. Mund të raportohen zmadhim beninj, inflamacion ose ndryshime të tjera jo kanceroze. Megjithatë, biopsia analizon vetëm indin e marrë; prandaj mjeku mund të rekomandojë ndjekje me PSA, rezonancë magnetike ose, në rrethana të caktuara, biopsi të përsëritur.
Nëse gjenden qeliza kanceroze, raporti përshkruan vendndodhjen dhe sasinë e tumorit në mostra. Patologu zakonisht përdor sistemin Gleason dhe grupin e gradës për të vlerësuar pamjen mikroskopike të qelizave. Këto të dhëna ndihmojnë në vlerësimin e agresivitetit biologjik, por nuk përcaktojnë të vetme trajtimin.
Hapat pasues mund të përfshijnë imazheri shtesë, diskutim në ekip multidisiplinar dhe bisedë për opsione si mbikëqyrja aktive, kirurgjia, radioterapia, terapia hormonale ose trajtime të tjera. Zgjedhja varet nga shkalla dhe përhapja e sëmundjes, niveli i PSA-së, shëndeti i përgjithshëm, jetëgjatësia e pritshme dhe prioritetet personale.
Biopsia e prostatës mund të shkaktojë ankth, por kuptimi i hapave të procedurës dhe i rezultateve ju ndihmon të merrni vendime të informuara. Ndiqni udhëzimet e ekipit tuaj urologjik dhe diskutoni hapur çdo shqetësim para dhe pas procedurës.
Procedura mund të shkaktojë presion ose parehati të shkurtër, por zakonisht përdoret anestezi lokale dhe, në disa raste, sedacion. Tregojini mjekut nëse jeni i shqetësuar për dhimbjen, që plani i anestezisë të përshtatet me nevojat tuaja.
Koha varet nga laboratori dhe nga analizat e nevojshme për mostrën. Ekipi urologjik do t’ju tregojë kur priten rezultatet dhe do të caktojë konsultën për t’i shpjeguar ato.
Jo. PSA mund të rritet nga shkaqe të ndryshme, përfshirë zmadhimin beninj të prostatës, inflamacionin ose infeksionin. Mjeku e interpreton PSA-në së bashku me ekzaminimin klinik, rezonancën magnetike dhe faktorë të tjerë.
Kërkoni vlerësim urgjent nëse keni temperaturë, të dridhura, pamundësi për të urinuar, gjakderdhje të rëndë, dhimbje të fortë ose përkeqësim të gjendjes së përgjithshme. Ndiqni gjithmonë udhëzimet specifike të qendrës suaj.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International