Blefaroplastika mund të heqë lëkurën dhe yndyrën e tepërt që i bëjnë qepallat të duken të varura ose të rënda. Kandidatët e përshtatshëm vlerësohen nga kirurgu për shëndetin e syve, strukturën e fytyrës dhe, kur nevojitet, ndikimin në fushën e shikimit.
Blefaroplastika është ndërhyrje kirurgjikale që formëson qepallat e sipërme, të poshtme ose të dyja. Ajo mund të përfshijë heqjen ose ripozicionimin e lëkurës së tepërt, yndyrës dhe, në disa raste, një sasie të vogël indi muskulor. Qëllimi mund të jetë funksional, estetik ose i kombinuar: qepallat e sipërme mund të duken më pak të rënda, ndërsa qeskat nën sy mund të zbuten.
Qepallat mund të ndryshojnë me kalimin e kohës për shkak të plakjes natyrale, trashëgimisë, ekspozimit ndaj diellit, duhanpirjes dhe ndryshimeve në yndyrën rreth syve. Megjithatë, jo çdo qepallë e varur trajtohet me blefaroplastikë. Ndonjëherë problemi kryesor është rënia e vetullës ose ptoza, pra rënia e vetë skajit të qepallës mbi bebëzën e syrit. Këto gjendje mund të kërkojnë një trajtim tjetër ose një procedurë të kombinuar.

Kandidatura përcaktohet pas një konsultimi të hollësishëm me kirurg plastik, okuloplastik ose okulist të kualifikuar. Një kandidat i mundshëm zakonisht ka shëndet të përgjithshëm të mirë, pritshmëri realiste dhe shqetësim të qëndrueshëm për pamjen ose funksionin e qepallave.
Kirurgu do të pyesë për sy të thatë, glaukoma, alergji, operacione të mëparshme okulare, përdorimin e lenteve të kontaktit dhe sëmundje të tiroides. Është e rëndësishme të raportohen të gjitha barnat, suplementet dhe produktet bimore. Disa barna që ndikojnë në mpiksjen e gjakut mund të kërkojnë rregullim vetëm në koordinim me mjekun që i ka përshkruar; pacienti nuk duhet t’i ndërpresë vetë.
Në konsultë bëhet ekzaminimi i qepallave, vetullave, cilësisë së lëkurës dhe pozicionit të qepallës ndaj syrit. Mund të realizohen fotografi klinike për planifikim dhe krahasim pas ndërhyrjes. Nëse pacienti raporton pengesë të shikimit, mund të rekomandohet testim i fushës pamore për të dokumentuar ndikimin funksional.
Diskutimi duhet të përfshijë rezultatin e mundshëm, vendndodhjen e prerjeve, shenjat, kohën e rikuperimit dhe mundësinë që simetria e përsosur nuk mund të garantohet. Kirurgu gjithashtu vlerëson nëse blefaroplastika duhet të kryhet vetëm, së bashku me ngritjen e vetullës ose me korrigjimin e ptozës.
Prerja zakonisht vendoset në palën natyrale të qepallës, në mënyrë që shenja të jetë sa më pak e dukshme pas shërimit. Kirurgu heq me kujdes sasinë e planifikuar të lëkurës dhe, kur është e nevojshme, trajton yndyrën e tepërt. Prerja mbyllet me qepje shumë të holla ose me metoda të tjera të përshtatshme.
Për qeskat poshtë syve, prerja mund të bëhet menjëherë nën vijën e qerpikëve ose nga ana e brendshme e qepallës. Qasja e brendshme mund të përdoret kur fokusi është te yndyra dhe nuk kërkohet heqje e lëkurës. Yndyra mund të hiqet ose të ripozicionohet për të përmirësuar kalimin mes qepallës dhe faqes.
Ndërhyrja shpesh kryhet me anestezi lokale dhe qetësim, por në disa raste përdoret anestezi e përgjithshme. Kohëzgjatja varet nga kompleksiteti dhe nëse kryhen procedura shtesë. Ekipi kirurgjikal do të shpjegojë planin e anestezisë, përgatitjen dhe organizimin e kthimit në shtëpi.
Pas blefaroplastikës janë të zakonshme ënjtja, mavijosjet, ndjesia e tendosjes, lotimi ose tharja e lehtë e syve dhe turbullimi i përkohshëm i shikimit nga pomadat. Këto simptoma zakonisht përmirësohen gradualisht. Javën e parë zakonisht këshillohet pushim relativ, kompresa të ftohta sipas udhëzimit, mbajtja e kokës të ngritur dhe shmangia e përkuljes, ngritjes së peshave dhe aktivitetit intensiv.
Qepjet, nëse nuk janë të tretshme, mund të hiqen sipas afatit të përcaktuar nga kirurgu. Shumë persona ndihen gati për aktivitete të lehta sociale pas rënies së shumicës së mavijosjeve dhe ënjtjes, por ritmi i shërimit ndryshon. Ënjtja e mbetur dhe pjekja e shenjave mund të vazhdojnë për javë ose muaj. Mbrojtja nga dielli me syze dhe krem mbrojtës të përshtatshëm për zonën përreth syve ndihmon në kujdesin e shenjave.

Si çdo operacion, blefaroplastika ka rreziqe, përfshirë gjakderdhjen, infeksionin, shenja të dukshme, asimetri, irritim ose tharje të syve, vështirësi të përkohshme në mbylljen e qepallave dhe nevojë të mundshme për trajtim shtesë. Komplikimet serioze të shikimit janë të rralla, por kërkojnë vlerësim të menjëhershëm.
Kontaktoni urgjentisht kirurgun ose kërkoni ndihmë mjekësore nëse keni dhimbje të fortë ose në rritje, humbje apo ndryshim të papritur të shikimit, gjakderdhje të vazhdueshme, ënjtje të shpejtë në njërën anë, temperaturë, skuqje që përhapet ose sekrecione me erë të pakëndshme.
Blefaroplastika mund të krijojë një pamje më të çlodhur dhe, te disa pacientë, të përmirësojë pengesën e shkaktuar nga lëkura e tepërt. Ajo nuk ndalon plakjen, nuk largon domosdoshmërisht të gjitha rrudhat e imta dhe nuk korrigjon çdo lloj rënieje të vetullës ose qepallës. Rezultati më i përshtatshëm varet nga planifikimi individual, teknika kirurgjikale dhe ndjekja e kujdesit pas operacionit.
Zgjedhja e një kirurgu me trajnim të posaçëm, komunikimi i hapur për objektivat dhe ndjekja e udhëzimeve mjekësore janë hapat kryesorë për një vendim të informuar.
Gjatë procedurës përdoret anestezi për të kontrolluar dhimbjen. Pas operacionit mund të ketë parehati, tendosje dhe ënjtje, të cilat zakonisht menaxhohen me udhëzimet dhe barnat e rekomanduara nga kirurgu.
Mavijosjet dhe ënjtja më e dukshme shpesh përmirësohen gjatë javëve të para, por shërimi i plotë i indeve dhe pjekja e shenjave mund të vazhdojnë për disa muaj. Koha ndryshon nga personi në person.
Po, kur lëkura e tepërt e qepallës së sipërme pengon fushën pamore, heqja e saj mund të përmirësojë shikimin periferik. Kirurgu mund të rekomandojë testim të fushës pamore para operacionit.
Blefaroplastika trajton kryesisht lëkurën dhe yndyrën e tepërt. Korrigjimi i ptozës synon muskulin ose tendinën që ngre skajin e qepallës kur ai ka rënë; disa pacientë mund të kenë nevojë për të dyja procedurat.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International