Një dhurues i gjallë i veshkës është zakonisht një i rritur me shëndet të mirë fizik dhe mendor, që dhuron vullnetarisht pas vlerësimit të plotë mjekësor. Ekipi i transplantit kontrollon funksionin e veshkave, përputhshmërinë me marrësin dhe rreziqet personale para se të miratojë dhurimin.
Dhurimi i gjallë i veshkës është një procedurë në të cilën një person i shëndetshëm dhuron njërën nga dy veshkat e tij për një pacient me sëmundje të avancuar të veshkave. Shumë njerëz mund të jetojnë aktivisht me një veshkë të shëndetshme, por dhurimi nuk është i përshtatshëm për çdo person. Vendimi merret vetëm pas një vlerësimi të kujdesshëm nga një ekip transplantimi me nefrologë, kirurgë, koordinatorë transplantimi, psikologë ose psikiatër dhe specialistë të tjerë sipas nevojës.
Dhuruesi mund të jetë prind, vëlla ose motër, partner, mik apo person pa lidhje biologjike me marrësin. Në disa raste, mund të kryhet dhurim i kryqëzuar, kur dhuruesi nuk është i përputhshëm drejtpërdrejt me personin që dëshiron të ndihmojë, por përshtatet me një marrës tjetër në një çift tjetër dhurues-marrës.

Kriteret e sakta mund të ndryshojnë sipas vendit, programit të transplantimit dhe gjendjes së secilit individ. Në përgjithësi, një kandidat për dhurues duhet të jetë i rritur, të kuptojë plotësisht procedurën dhe të japë pëlqim të lirë, të informuar dhe pa presion.
Mosha minimale zakonisht përcaktohet nga ligji dhe programi i transplantimit. Mosha më e madhe nuk e përjashton automatikisht një person, por kërkon vlerësim më të hollësishëm të zemrës, mushkërive, enëve të gjakut dhe funksionit të veshkave.
Disa gjendje mund ta përjashtojnë dhurimin ose ta shtyjnë vendimin deri në trajtim apo vlerësim të mëtejshëm. Këto përfshijnë sëmundje të rëndësishme të veshkave, disa lloje kanceri, infeksione aktive, sëmundje të rënda të zemrës ose mëlçisë dhe çrregullime që rrisin ndjeshëm rrezikun e anestezisë apo operacionit.
Një histori personale e gurëve të përsëritur në veshka, sëmundjeve trashëgimore të veshkave, mpiksjes së gjakut, obezitetit të rëndë, çrregullimeve të pakontrolluara të shëndetit mendor ose përdorimit problematik të alkoolit dhe drogës kërkon vlerësim individual. Shtatzënia zakonisht e shtyn procesin e dhurimit. Personat që planifikojnë shtatzëni duhet të diskutojnë me ekipin e transplantit për kohën e përshtatshme dhe rreziqet e mundshme në të ardhmen.
Rëndësi të veçantë ka edhe liria e vendimit. Dhuruesi duhet të ketë mundësi të tërhiqet në çdo fazë, pa detyrim për të dhënë shpjegime te marrësi. Ekipi i transplantit mbron privatësinë e dhuruesit dhe vlerëson nëse ekziston presion familjar, financiar ose emocional.
Vlerësimi synon dy gjëra: të sigurojë se dhuruesi mund të jetojë në mënyrë të sigurt me një veshkë dhe të kontrollojë nëse veshka ka gjasa të funksionojë mirë te marrësi. Procesi mund të kërkojë disa vizita dhe analiza shtesë, në varësi të rezultateve fillestare.
Ekografia, tomografia e kompjuterizuar ose ekzaminime të tjera përdoren për të parë madhësinë e veshkave, numrin dhe rrjedhën e enëve të gjakut, rrugët urinare dhe praninë e anomalive. Këto të dhëna ndihmojnë kirurgun të planifikojë ndërhyrjen dhe të zgjedhë veshkën më të përshtatshme për dhurim.
Mund të përfshihen elektrokardiograma, analiza të zemrës, radiografi ose teste të tjera, veçanërisht kur mosha, simptomat ose faktorët e rrezikut e kërkojnë. Kryhen gjithashtu kontrolle parandaluese të përshtatshme për moshën dhe seksin, si skriningu për disa kancere, sipas udhëzimeve klinike.
Ky vlerësim nuk synon të gjykojë dhuruesin. Ai ndihmon ekipin të kuptojë motivimin, mbështetjen familjare, pritshmëritë, aftësinë për të marrë vendime dhe përgatitjen për rikuperim. Diskutohen gjithashtu puna, kujdesi për fëmijët, shpenzimet e mundshme të udhëtimit dhe mungesa nga aktivitetet e zakonshme.
Përputhshmëria nuk varet vetëm nga grupi i gjakut. Ekipi kryen disa teste për të vlerësuar rrezikun që sistemi imunitar i marrësit të sulmojë veshkën e dhuruar.
Nëse një çift nuk është i përputhshëm, programi mund të vlerësojë dhurimin e kryqëzuar ose mundësi të tjera të transplantimit. Ekipi do të shpjegojë nëse këto opsione ofrohen në qendrën përkatëse.

Heqja e veshkës është një operacion madhor. Rreziqet e mundshme përfshijnë gjakderdhje, infeksion, mpiksje gjaku, dhimbje, komplikime nga anestezia dhe, më rrallë, nevojë për ndërhyrje të tjera. Shumë dhurime kryhen me teknika minimale invazive kur kjo është e përshtatshme, por metoda kirurgjikale vendoset individualisht.
Pas operacionit, dhuruesi ka nevojë për kohë rikuperimi dhe kontrolle të rregullta. Në afat të gjatë, rekomandohen monitorimi i presionit të gjakut, analizat e urinës dhe funksioni i veshkës, së bashku me stil jete të shëndetshëm. Dhuruesi duhet të informojë gjithmonë profesionistët shëndetësorë se jeton me një veshkë.
Dhurimi i gjallë i veshkës është një vendim personal me ndikim të madh. Vlerësimi i plotë nuk është pengesë, por një masë mbrojtëse për dhuruesin dhe marrësin. Bisedoni me një qendër të licencuar transplantimi për këshillim të personalizuar dhe mos merrni vendime pa kuptuar qartë përfitimet, kufizimet dhe rreziqet.
Po. Dhuruesi i gjallë mund të jetë partner, mik ose person pa lidhje biologjike me marrësin, nëse plotëson kriteret mjekësore, psikologjike dhe ligjore. Vendimi duhet të jetë vullnetar dhe pa pagesë ose presion.
Jo domosdoshmërisht të njëjtin, por grupet e gjakut zakonisht duhet të jenë të pajtueshme. Përveç ABO, ekipi kontrollon HLA, antitrupat dhe testin crossmatch për të vlerësuar rrezikun imunologjik.
Shumë dhurues jetojnë jetë aktive me një veshkë të shëndetshme. Megjithatë, çdo person ka rrezik individual dhe duhet të ndjekë kontrollet e rekomanduara, të mbajë presionin e gjakut nën kontroll dhe të kujdeset për shëndetin e përgjithshëm.
Po. Dhuruesi mund të tërhiqet në çdo fazë të procesit. Ekipi i transplantit duhet të respektojë vendimin, të ruajë konfidencialitetin dhe të sigurojë që pëlqimi të jetë i lirë dhe i informuar.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International