Imunoterapia për kancerin mund të rekomandohet kur lloji, faza dhe tiparet biologjike të tumorit sugjerojnë se sistemi imunitar mund të ndihmohet të njohë qelizat kancerogjene. Efektet anësore shpesh janë të menaxhueshme, por inflamacioni i organeve mund të jetë serioz dhe duhet raportuar menjëherë.
Imunoterapia është një grup trajtimesh onkologjike që përdorin ose forcojnë aftësinë e sistemit imunitar për të njohur dhe sulmuar qelizat kancerogjene. Normalisht, sistemi imunitar identifikon qelizat e huaja ose të dëmtuara. Megjithatë, disa tumore mund të shmangin këtë mbikëqyrje duke përdorur mekanizma që “frenojnë” qelizat imunitare ose duke u bërë më pak të dallueshme.
Ndryshe nga kimioterapia, e cila vepron kryesisht mbi qelizat që ndahen shpejt, imunoterapia synon ndërveprimin mes tumorit dhe sistemit imunitar. Ajo nuk është e përshtatshme për çdo person apo çdo lloj kanceri. Zgjedhja bazohet në diagnozën e saktë, fazën e sëmundjes, trajtimet e mëparshme, gjendjen e përgjithshme shëndetësore dhe, shpesh, në analizat molekulare të tumorit.

Onkologu mund të diskutojë një ose më shumë qasje, në varësi të rastit klinik dhe mundësive të miratuara për tumorin përkatës.
Termi “imunoterapi” mbulon trajtime të ndryshme; për këtë arsye, përfitimet, mënyra e administrimit dhe rreziqet nuk janë të njëjta për të gjitha barnat.
Imunoterapia mund të konsiderohet për disa lloje kanceri, përfshirë në raste të caktuara melanomën, kancerin e mushkërive, veshkave, fshikëzës urinare, kokës dhe qafës, mëlçisë, lëkurës, gjakut dhe disa tumore të aparatit tretës ose gjinekologjik. Indikacionet ndryshojnë vazhdimisht sipas provave shkencore dhe miratimeve lokale.
Ajo mund të përdoret para operacionit për të zvogëluar tumorin, pas operacionit për të ulur rrezikun e rikthimit në disa situata, si trajtim për sëmundje të avancuar ose të përhapur, apo e kombinuar me kirurgji, radioterapi, kimioterapi ose terapi të synuara. Nuk do të thotë domosdoshmërisht se imunoterapia zëvendëson kimioterapinë; në disa raste, kombinimi i tyre mund të jetë më i përshtatshëm.
Para se të propozojë trajtimin, ekipi onkologjik mund të kërkojë testime të indit tumoral ose të gjakut. Këto mund të vlerësojnë biomarkerë, pra karakteristika biologjike që ndihmojnë në parashikimin e mundshëm të përgjigjes ose të përshtatshmërisë për një bar të caktuar. Shembujt përfshijnë shprehjen e disa proteinave imunitare, paqëndrueshmërinë mikrosatelitore dhe ndryshime të caktuara gjenetike.
Një biomarker i favorshëm nuk garanton përgjigje ndaj trajtimit, ndërsa mungesa e tij nuk e përjashton gjithmonë përdorimin e imunoterapisë. Vendimi merret individualisht, duke balancuar përfitimin e pritshëm me rreziqet dhe alternativat e disponueshme.
Shumë barna të imunoterapisë jepen me infuzion intravenoz në spital ditor ose qendër onkologjike, në intervale të planifikuara. Disa terapi kanë mënyra të tjera administrimi. Para dhe gjatë trajtimit kryhen vizita klinike, analiza gjaku dhe, kur nevojitet, imazheri për të vlerësuar reagimin e tumorit dhe funksionin e organeve.
Ndonjëherë, pamjet e para radiologjike mund të jenë të vështira për t’u interpretuar për shkak të inflamacionit imunitar. Onkologu do të përcaktojë nëse ndryshimet përfaqësojnë progres të sëmundjes, reagim ndaj trajtimit apo një fenomen tjetër. Mos e ndërprisni ose shtyni një seancë pa folur me ekipin që ju ndjek.
Meqë imunoterapia aktivizon sistemin imunitar, ai mund të sulmojë gabimisht inde të shëndetshme dhe të shkaktojë efekte anësore të lidhura me imunitetin. Ato mund të shfaqen gjatë trajtimit, javë ose muaj më vonë dhe, më rrallë, edhe pas përfundimit të tij. Shkalla e tyre varion nga e lehtë deri serioze.
Telefononi menjëherë ekipin onkologjik nëse keni diarre të vazhdueshme ose me gjak, dhimbje të forta barku, gulçim, kollë të re ose përkeqësuese, dhimbje gjoksi, zverdhje të lëkurës apo syve, urinë të errët, dhimbje koke të fortë, konfuzion, ndryshime të shikimit, dobësi të pazakontë, etje të shtuar ose skuqje të përhapur me flluska. Për vështirësi të rëndë në frymëmarrje, ënjtje të fytyrës, humbje ndjenje ose simptoma të rënda, kërkoni ndihmë urgjente.
Mjekët mund të kërkojnë analiza shtesë, të pezullojnë përkohësisht imunoterapinë ose të përdorin kortikosteroide dhe trajtime të tjera për të kontrolluar inflamacionin. Trajtimi i hershëm i efekteve anësore është i rëndësishëm; mos u përpiqni t’i menaxhoni vetë simptomat e reja me barna pa recetë ose suplemente pa u këshilluar.

Personat me sëmundje autoimune, transplant organi, infeksione aktive, sëmundje të rëndësishme të mushkërive, mëlçisë ose zemrës, si edhe ata që përdorin ilaçe imunosupresive, duhet të vlerësohen me kujdes. Kjo nuk do të thotë automatikisht se imunoterapia nuk mund të përdoret, por kërkon diskutim të hollësishëm ndërmjet onkologut dhe specialistëve të tjerë.
Njoftoni ekipin tuaj për çdo ilaç, vitaminë, preparat bimor, alergji, shtatzëni ose planifikim shtatzënie. Mbani me vete informacionin se po merrni imunoterapi, veçanërisht nëse paraqiteni në urgjencë ose konsultoheni me një mjek tjetër.
Imunoterapia për kancerin mund të jetë një opsion i rëndësishëm për disa pacientë, por vendimi duhet të jetë i informuar dhe i personalizuar. Komunikimi i rregullt me ekipin onkologjik dhe raportimi i hershëm i simptomave ndihmojnë që trajtimi të zhvillohet sa më sigurt.
Jo. Kimioterapia vepron drejtpërdrejt mbi qelizat që ndahen shpejt, ndërsa imunoterapia synon të ndryshojë ose të forcojë përgjigjen e sistemit imunitar ndaj tumorit. Në disa raste, të dyja mund të përdoren së bashku.
Ato mund të shfaqen gjatë ditëve ose javëve të para, por edhe më vonë gjatë trajtimit apo pas përfundimit të tij. Çdo simptomë e re ose përkeqësuese duhet t’i raportohet ekipit onkologjik.
Varet nga sëmundja autoimune, aktiviteti i saj, trajtimi që përdorni dhe lloji i kancerit. Onkologu do të vlerësojë rrezikun e përkeqësimit të sëmundjes autoimune kundrejt përfitimit të mundshëm onkologjik.
Jo. Biomarkerët mund të ndihmojnë në përzgjedhjen e trajtimit dhe në vlerësimin e mundshëm të përgjigjes, por nuk japin garanci. Përgjigjja ndryshon nga një person te tjetri.
Kontaktoni menjëherë ekipin onkologjik, edhe nëse simptomat duken të lehta. Diarreja dhe gulçimi mund të jenë shenja të inflamacionit të zorrëve ose mushkërive dhe mund të kërkojnë vlerësim të shpejtë.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International