Infeksionet e përsëritura të veshit te fëmijët: kur duhen tubat?

Çfarë janë infeksionet e përsëritura të veshit?

Infeksioni i veshit të mesëm, i quajtur edhe otit media akut, ndodh kur hapësira prapa daulles së veshit inflamohet dhe mund të mbushet me lëng. Tek fëmijët e vegjël, kjo gjendje është e zakonshme sepse tubi i Eustakut, kanali që ndihmon ajrosjen dhe kullimin e veshit të mesëm, është më i shkurtër dhe më horizontal. Ftohjet, ekspozimi ndaj tymit të duhanit, alergjitë dhe kontakti i afërt me shumë fëmijë mund të rrisin mundësinë e episodeve.

Një fëmijë mund të ketë dhimbje veshi, temperaturë, nervozizëm, tërheqje të veshit, gjumë të shqetësuar ose rrjedhje nga veshi. Megjithatë, jo çdo tërheqje e veshit do të thotë infeksion. Diagnoza duhet të vendoset nga pediatri ose mjeku ORL pas ekzaminimit të daulles së veshit.

Otiti i përsëritur zakonisht përkufizohet si tre ose më shumë episode të dokumentuara brenda gjashtë muajve, ose katër ose më shumë episode brenda 12 muajve, me të paktën një episod në gjashtë muajt e fundit. Ky përkufizim ndihmon mjekun të vendosë nëse duhen diskutuar hapa të mëtejshëm, por numri i infeksioneve nuk është i vetmi faktor.

Çfarë janë tubat e ventilimit?

Tubat e ventilimit, të quajtur edhe tuba timpanostomie, janë cilindra shumë të vegjël që vendosen në daullen e veshit. Ata krijojnë një rrugë të përkohshme ajrimi për veshin e mesëm dhe lejojnë kullimin e lëngut. Qëllimi është të përmirësohet ventilimi, të zvogëlohet grumbullimi i lëngut dhe, në disa raste, të ulet barra e infeksioneve të ardhshme.

Vendosja e tubave kryhet zakonisht nga një kirurg ORL në një procedurë të shkurtër. Te fëmijët e vegjël shpesh përdoret anestezi e përgjithshme e shkurtër, ndërsa zgjedhja varet nga mosha, bashkëpunimi i fëmijës dhe rrethanat klinike. Shumica e tubave dalin vetë pas një periudhe kohore, ndërsa daullja zakonisht mbyllet pa ndërhyrje të mëtejshme. Mjeku do të shpjegojë llojin e tubit dhe ndjekjen e nevojshme.

Kur mund të nevojiten tubat e ventilimit?

Otite të shpeshta me lëng të pranishëm

Për fëmijët me infeksione të përsëritura të veshit, tubat e ventilimit mund të ofrohen kur, gjatë vizitës për vlerësim, mjeku konstaton lëng në veshin e mesëm. Prania e lëngut tregon se ventilimi i veshit mund të jetë ende i dëmtuar dhe e mbështet diskutimin për tubat.

Nëse fëmija ka histori të otiteve të shpeshta, por nuk ka lëng prapa daulles në momentin e vlerësimit, zakonisht tubat nuk vendosen menjëherë. Në këtë situatë, mjeku mund të rekomandojë vëzhgim, kontroll të mëvonshëm dhe trajtim të episodeve të reja sipas nevojës.

Lëng i vazhdueshëm në veshin e mesëm

Lëngu pa shenja të një infeksioni akut quhet otit media me efuzion. Ai mund të mbetet pas një otiti ose të shfaqet pas ftohjeve. Shpesh largohet vetë, por mund të shkaktojë dëgjim të mbytur, ndjesi presioni ose vështirësi për të dëgjuar në ambiente të zhurmshme.

Nëse lëngu vazhdon për rreth tre muaj ose më gjatë, zakonisht rekomandohet vlerësim i dëgjimit. Tuba ventilimi mund të rekomandohen veçanërisht kur lëngu është në të dy veshët për një periudhë të zgjatur dhe ekzistojnë vështirësi të dokumentuara të dëgjimit. Mjeku mund t’i konsiderojë edhe kur simptomat lidhen qartë me lëngun, si probleme të ekuilibrit, parehati e vazhdueshme, vështirësi në shkollë ose ndikim i dukshëm në cilësinë e jetës.

Fëmijët me rrezik më të lartë zhvillimor

Vendimi mund të merret më herët për fëmijët që janë më të cenueshëm ndaj pasojave të dëgjimit të reduktuar. Këtu mund të përfshihen fëmijët me vonesë të të folurit ose gjuhës, çrregullime të zhvillimit, humbje dëgjimi të përhershme, çarje të qiellzës, sindroma të caktuara kraniofaciale ose probleme të shikimit. Çdo rast vlerësohet individualisht nga pediatri, ORL-ja dhe, kur duhet, audiologu ose terapisti i të folurit.

Si vendoset diagnoza?

Vlerësimi fillon me historinë e episodeve: datat, simptomat, trajtimet dhe nëse diagnozat janë konfirmuar nga mjeku. Mjeku ekzaminon veshin me otoskop dhe mund të përdorë timpanometrinë për të vlerësuar lëvizshmërinë e daulles dhe praninë e lëngut. Testi i dëgjimit është veçanërisht i rëndësishëm kur lëngu zgjat, kur ka shqetësime për komunikimin ose kur fëmija ka faktorë rreziku zhvillimor.

Mbani shënim infeksionet e dokumentuara, antibiotikët e përdorur, reaksionet e mundshme ndaj barnave dhe ndryshimet në dëgjim ose sjellje. Kjo e ndihmon ekipin mjekësor të marrë një vendim të bazuar në informacion të plotë.

Përfitimet dhe kufizimet e mundshme

Tubat mund të përmirësojnë dëgjimin kur lëngu në vesh është shkaku i humbjes së përkohshme të dëgjimit. Ata mund të lehtësojnë presionin dhe, nëse ndodh një infeksion gjatë kohës që tubat janë në vend, shpesh mund të shfaqet rrjedhje nga veshi dhe trajtimi mund të bëhet me pika antibiotike sipas udhëzimit të mjekut.

Megjithatë, tubat nuk parandalojnë çdo infeksion dhe nuk zëvendësojnë ndjekjen mjekësore. Rreziqet e mundshme përfshijnë rrjedhje të vazhdueshme nga veshi, bllokim të tubit, dalje të parakohshme, ndryshime të vogla në daulle ose, rrallë, një vrimë që nuk mbyllet pas daljes së tubit. Ka gjithashtu rreziqe që lidhen me anestezinë. Kirurgu ORL do të diskutojë përfitimet dhe rreziqet në kontekstin e fëmijës suaj.

Kujdesi pas vendosjes së tubave

Pas procedurës, fëmija mund të jetë i përgjumur ose i irrituar përkohësisht nga anestezia. Disa fëmijë përjetojnë përmirësim të shpejtë të dëgjimit nëse lëngu është hequr. Vizitat e kontrollit janë të rëndësishme për të parë pozicionin e tubave, dëgjimin dhe shenjat e infeksionit.

• Përdorni pikat e veshit vetëm kur përshkruhen nga mjeku.
• Njoftoni mjekun për rrjedhje nga veshi që vazhdon, dhimbje të fortë, temperaturë ose shqetësim të dukshëm.
• Pyesni ORL-në për udhëzimet e notit dhe larjes; rekomandimet ndryshojnë sipas fëmijës dhe mjedisit të ujit.
• Mos vendosni shkopinj pambuku ose objekte të tjera në kanalin e veshit.

Kur duhet të kërkoni ndihmë urgjente?

Kërkoni vlerësim të shpejtë mjekësor nëse fëmija ka përgjumje të pazakontë, qafë të ngrirë, ënjtje ose skuqje pas veshit, vesh që duket i shtyrë përpara, dobësi të fytyrës, dhimbje shumë të fortë, dehidrim ose përkeqësim të shpejtë të gjendjes së përgjithshme. Këto shenja janë të pazakonta, por kërkojnë vlerësim pa vonesë.

Vendimi për tubat e ventilimit është i përbashkët mes prindit dhe ekipit mjekësor. Ai bazohet në numrin dhe ashpërsinë e infeksioneve, praninë e lëngut, rezultatet e dëgjimit, zhvillimin e fëmijës dhe preferencat e familjes.

FAQ

A janë të nevojshëm tubat për çdo fëmijë me otite të shpeshta?

Jo. Tuba ventilimi zakonisht merren në konsideratë kur infeksionet janë të përsëritura dhe ekziston lëng në veshin e mesëm gjatë vlerësimit. Mjeku vlerëson gjithashtu dëgjimin, zhvillimin dhe ashpërsinë e episodeve.

Sa kohë qëndrojnë tubat e ventilimit?

Shumica e tubave dalin vetë pas një periudhe kohore, por kohëzgjatja ndryshon sipas llojit të tubit dhe fëmijës. ORL-ja do të planifikojë vizita kontrolli derisa tubat të dalin dhe daullja të shërohet.

A mund të notojë fëmija me tuba në vesh?

Shumë fëmijë mund të notojnë, por udhëzimet varen nga historia e rrjedhjeve nga veshi, lloji i ujit dhe rekomandimi i ORL-së. Pyesni mjekun për këshilla të personalizuara para notit ose zhytjes.

A duhen antibiotikë nga goja kur fëmija ka rrjedhje nga veshi pas tubave?

Jo gjithmonë. Në shumë raste, mjeku mund të rekomandojë pika antibiotike për veshin. Mos filloni antibiotikë ose pika pa udhëzim mjekësor, sepse trajtimi varet nga shkaku dhe gjendja e fëmijës.