Kirurgjia robotike për kancerin e prostatës është një formë e prostatektomisë radikale të asistuar nga robotët, ku kirurgu heq prostatën përmes prerjeve të vogla. Ajo mund të ofrojë vizualizim të detajuar dhe rikuperim më të shpejtë për disa pacientë, por mbart rreziqe si mosmbajtja e urinës dhe ndryshimet në funksionin erektil.
Kirurgjia robotike për kancerin e prostatës zakonisht i referohet prostatektomisë radikale të asistuar nga roboti. Gjatë këtij operacioni, kirurgu heq prostatën dhe, kur është e nevojshme, disa inde përreth ose nyje limfatike për të trajtuar kancerin që duket se është i kufizuar në prostatë ose në zonën pranë saj.
Sistemi robotik nuk vepron në mënyrë autonome. Kirurgu qëndron në një konsolë dhe kontrollon instrumente shumë të holla të vendosura në trup përmes disa prerjeve të vogla në bark. Kamera ofron pamje të zmadhuar dhe tredimensionale të zonës kirurgjikale, ndërsa instrumentet mundësojnë lëvizje të sakta në hapësira të ngushta.
Qëllimi kryesor është heqja e tumorit duke ruajtur sa më shumë funksionin urinar dhe seksual kur kjo është e sigurt nga pikëpamja onkologjike. Megjithatë, rezultati varet nga shtrirja dhe agresiviteti i kancerit, anatomia e pacientit, mosha, gjendja shëndetësore, funksioni para operacionit dhe përvoja e ekipit kirurgjikal.
Kirurgjia mund të rekomandohet për persona me kancer të prostatës të lokalizuar, si edhe për disa pacientë me sëmundje lokalisht të avancuar. Vendimi nuk bazohet vetëm te një rezultat i PSA-së. Urologu dhe ekipi multidisiplinar marrin parasysh biopsinë, rezonancën magnetike, vlerësimin e përhapjes së sëmundjes, simptomat, jetëgjatësinë e pritshme dhe preferencat personale.
Për disa pacientë, survejimi aktiv, radioterapia, terapia hormonale ose trajtime të tjera mund të jenë më të përshtatshme. Kirurgjia nuk është domosdoshmërisht zgjedhja më e mirë për çdo rast. Diskutimi me një urolog, onkolog rrezatimi dhe, kur është e mundur, një ekip multidisiplinar ndihmon në krahasimin e alternativave.
Para ndërhyrjes mund të kryhen analiza gjaku dhe urine, elektrokardiogramë, vlerësim anesteziologjik dhe ekzaminime imazherike sipas rastit. Mjeku duhet të dijë për të gjitha barnat, suplementet, alergjitë, ndërhyrjet e mëparshme dhe sëmundjet si diabeti, sëmundjet e zemrës ose problemet e mushkërive.
Krahasuar me kirurgjinë e hapur, qasja robotike përdor zakonisht prerje më të vogla. Për disa pacientë, kjo mund të shoqërohet me më pak humbje gjaku, më pak dhimbje pas operacionit, qëndrim më të shkurtër në spital dhe kthim më të hershëm në aktivitetet e përditshme. Pamja e zmadhuar dhe kontrolli i instrumenteve mund të ndihmojnë kirurgun gjatë ndarjes së prostatës nga strukturat përreth.
Megjithatë, kirurgjia robotike nuk garanton rezultate më të mira për çdo person. Kontrolli i kancerit, ruajtja e kontinentit urinar dhe rikuperimi i ereksioneve ndikohen shumë nga karakteristikat e tumorit dhe nga aftësia e kirurgut. Rezultatet duhet të diskutohen në mënyrë individuale, pa u bazuar vetëm në llojin e pajisjes së përdorur.

Si çdo operacion i madh, prostatektomia robotike mbart rreziqe nga anestezia, gjakderdhja, infeksioni, mpiksjet e gjakut, dëmtimi i strukturave pranë prostatës dhe nevoja e mundshme për procedura shtesë. Rrallëherë mund të kërkohet kalimi në kirurgji të hapur për arsye sigurie.
Efektet që shqetësojnë më shpesh pacientët lidhen me urinimin dhe funksionin seksual. Mosmbajtja e urinës mund të jetë e pranishme pas heqjes së kateterit dhe shpesh përmirësohet gradualisht me kohën, ushtrimet e dyshemesë pelvike dhe rehabilitimin. Kohëzgjatja dhe shkalla e përmirësimit ndryshojnë nga personi në person.
Disfunksioni erektil mund të ndodhë sepse nervat që ndikojnë në ereksion ndodhen pranë prostatës. Në disa raste, kirurgu mund të përdorë teknikë të ruajtjes së nervave, por kjo varet nga vendndodhja e kancerit dhe siguria e heqjes së plotë të tumorit. Rikuperimi mund të marrë kohë dhe mund të përfshijë barna, pajisje vakumi, injeksione ose këshillim specialistik.
Operacioni kryhet nën anestezi të përgjithshme. Pas vendosjes së instrumenteve robotike, kirurgu heq prostatën dhe lidh fshikëzën me uretrën. Zakonisht vendoset një kateter urinar për të lejuar shërimin e kësaj lidhjeje. Nëse hiqen nyje limfatike, ato dërgohen për analizë patologjike.
Pas operacionit, ekipi monitoron dhimbjen, urinimin, ecjen e hershme dhe shenjat e komplikimeve. Pacienti inkurajohet të lëvizë sipas udhëzimeve për të ulur rrezikun e mpiksjeve të gjakut. Kohëzgjatja e qëndrimit në spital dhe mbajtja e kateterit ndryshojnë sipas ecurisë klinike dhe protokolleve të qendrës.
Në javët e para, lodhja e lehtë, parehatia në zonën e prerjeve dhe ndryshimet në urinim mund të jenë të pritshme. Ndiqni me kujdes udhëzimet për kujdesin e plagëve, përdorimin e barnave, hidratimin, aktivitetin fizik dhe kujdesin për kateterin. Shmangni ngritjen e peshave dhe aktivitetin intensiv derisa kirurgu t’ju japë leje.
Ushtrimet e muskujve të dyshemesë pelvike mund të jenë pjesë e planit të rikuperimit për kontrollin urinar. Fizioterapisti i specializuar mund t’ju tregojë teknikën e duhur. Rifillimi i aktivitetit seksual duhet të diskutohet me ekipin mjekësor; rehabilitimi seksual mund të fillojë sipas gjendjes suaj dhe planit të trajtimit.
Pas operacionit, raporti patologjik jep informacion të rëndësishëm për stadin, kufijtë kirurgjikalë dhe karakteristikat e tumorit. Mjeku do të planifikojë matje të PSA-së në intervale të caktuara për të monitoruar përgjigjen ndaj trajtimit. Në disa situata, mund të rekomandohen trajtime shtesë ose monitorim i afërt.
Pyetni kirurgun për përvojën e ekipit, objektivat e trajtimit, mundësinë e ruajtjes së nervave, planin për kontinentin dhe funksionin seksual, si edhe për ndjekjen afatgjatë. Një vendim i informuar duhet të balancojë kontrollin e kancerit me cilësinë e jetës dhe vlerat personale.
Jo. Sistemi robotik kontrollohet vazhdimisht nga kirurgu i trajnuar. Ai përdoret si mjet për të drejtuar instrumentet dhe për të përmirësuar pamjen e zonës kirurgjikale.
Rikuperimi ndryshon sipas pacientit dhe llojit të punës ose aktivitetit. Shumë persona rifillojnë gradualisht aktivitetet e lehta brenda javëve, ndërsa rikuperimi i kontrollit urinar dhe funksionit erektil mund të zgjasë më gjatë.
Mosmbajtja e urinës mund të ndodhë, sidomos pas heqjes së kateterit. Shpesh përmirësohet me kohën dhe rehabilitimin e dyshemesë pelvike, por shkalla e rikuperimit nuk është e njëjtë për të gjithë.
Po, mund të ndikojë në ereksion, orgazmë dhe fertilitet. Mundësia e ruajtjes së nervave dhe opsionet e rehabilitimit seksual duhet të diskutohen para ndërhyrjes me kirurgun.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International