Kirurgjia e tumoreve të trurit synon të heqë tumorin plotësisht ose pjesërisht, të lehtësojë presionin në tru dhe të sigurojë diagnozë. Rreziqet dhe koha e shërimit varen nga vendndodhja, madhësia, lloji i tumorit dhe gjendja individuale e pacientit.
Kirurgjia e tumoreve të trurit është një procedurë që kryhet për të hequr një tumor, për të marrë një mostër indi për biopsi, për të ulur presionin brenda kafkës ose për të përmirësuar simptoma të tilla si dhimbja e kokës, krizat epileptike, dobësia apo ndryshimet në shikim dhe të folur. Tumoret cerebrale mund të jenë beninje ose malinje, por edhe një tumor jo kancerogjen mund të shkaktojë probleme serioze nëse shtyp zona të rëndësishme të trurit.
Qëllimi i operacionit përcaktohet nga ekipi multidisiplinar, i cili zakonisht përfshin neurokirurgun, neurologun, onkologun, radioterapistin, neuroradiologun dhe specialistë të rehabilitimit. Në disa raste synohet heqja sa më e madhe e sigurt e tumorit; në raste të tjera, heqja e plotë mund të mos jetë e përshtatshme për shkak të afërsisë me qendra që kontrollojnë lëvizjen, gjuhën, kujtesën, shikimin ose funksione të tjera thelbësore.

Para kirurgjisë, mjekët vlerësojnë imazhet e rezonancës magnetike, tomografisë së kompjuterizuar dhe, kur nevojitet, ekzaminime të tjera funksionale të trurit. Mund të kryhen analiza gjaku, elektrokardiogramë dhe vlerësim anesteziologjik. Mjeku duhet të dijë për të gjitha barnat, suplementet, alergjitë dhe sëmundjet shoqëruese të pacientit.
Kraniotomia është metoda më e zakonshme. Neurokirurgu hap përkohësisht një pjesë të kafkës për të arritur tumorin dhe e vendos përsëri kockën në fund të procedurës. Kjo qasje ofron pamje dhe kontroll të drejtpërdrejtë, veçanërisht për tumore të mëdha ose të vendosura thellë.
Neuronavigimi përdor imazhet para operacionit për të ndihmuar kirurgun të orientohet në mënyrë tridimensionale. Në disa qendra, ultrazëri intraoperativ ose rezonanca magnetike gjatë operacionit mund të ndihmojnë në vlerësimin e indit të mbetur. Këto teknologji nuk e eliminojnë rrezikun, por mund të mbështesin planifikimin dhe vendimmarrjen kirurgjikale.
Për tumore pranë zonave të gjuhës ose lëvizjes, mund të rekomandohet kirurgjia me pacient të zgjuar. Pacienti anestezohet për pjesë të procedurës, ndërsa gjatë hartëzimit të trurit mund t’i kërkohet të flasë, të emërtojë objekte ose të lëvizë gjymtyrët. Kjo ndihmon ekipin të identifikojë funksionet që duhen ruajtur. Nuk është e përshtatshme për çdo pacient apo çdo tumor.
Disa tumore ose lezione mund të trajtohen përmes hapjeve më të vogla ose me endoskop, sipas vendndodhjes së tyre. Për shembull, qasjet përmes hundës mund të përdoren për disa tumore pranë hipofizës. Zgjedhja e teknikës bazohet në anatominë individuale, jo vetëm në madhësinë e prerjes.
Çdo ndërhyrje në tru ka rreziqe. Rreziku individual ndryshon sipas moshës, shëndetit të përgjithshëm, llojit të tumorit, vendndodhjes së tij, madhësisë, ndërhyrjeve të mëparshme dhe trajtimeve të tjera. Ekipi kirurgjikal duhet t’i shpjegojë rreziqet specifike për rastin tuaj përpara se të merret vendimi.
Pas operacionit, pacienti zakonisht monitorohet fillimisht në kujdes intensiv ose në një repart me vëzhgim neurologjik të afërt. Kohëzgjatja e qëndrimit në spital ndryshon sipas kompleksitetit të ndërhyrjes dhe ecurisë klinike. Mund të bëhet një rezonancë ose tomografi kontrolli në ditët e para për të vlerësuar zonën e operuar.
Rikuperimi në shtëpi shpesh zgjat javë, ndërsa kthimi në aktivitetet e zakonshme mund të kërkojë më gjatë. Lodhja është e zakonshme dhe mund të luhatet nga dita në ditë. Disa persona kanë nevojë për fizioterapi, terapi okupacionale, logopedi ose rehabilitim neuropsikologjik. Koha e rikuperimit nuk duhet krahasuar drejtpërdrejt me atë të pacientëve të tjerë.

Kontaktoni menjëherë ekipin mjekësor ose kërkoni ndihmë urgjente nëse shfaqen temperaturë e lartë, skuqje ose rrjedhje nga plaga, dhimbje koke e fortë që përkeqësohet, të vjella të vazhdueshme, krizë epileptike, përgjumje e pazakontë, konfuzion, dobësi e re, vështirësi në të folur, humbje e shikimit ose rrjedhje e lëngut të pastër nga plaga apo hunda. Këto simptoma kërkojnë vlerësim të shpejtë dhe nuk duhen menaxhuar vetëm në shtëpi.
Një bisedë e qartë me ekipin tuaj ndihmon në marrjen e një vendimi të informuar. Pyesni për diagnozën e dyshuar, qëllimin realist të ndërhyrjes, funksionet neurologjike që mund të preken, teknikat e monitorimit që do të përdoren, kohën e pritshme të qëndrimit në spital dhe planin pas marrjes së rezultatit patologjik. Nëse rasti është kompleks, mund të jetë e arsyeshme të kërkoni edhe një mendim të dytë nga një qendër me përvojë në neurokirurgji.
Varet nga lloji, madhësia dhe vendndodhja e tumorit. Kirurgu synon të heqë sa më shumë tumor në mënyrë të sigurt, por mund të lërë një pjesë nëse heqja do të rrezikonte funksione të rëndësishme neurologjike.
Rikuperimi ndryshon shumë nga personi në person. Qëndrimi në spital mund të jetë disa ditë, ndërsa rikthimi gradual në aktivitetet e përditshme mund të zgjasë javë ose më gjatë, sidomos kur nevojitet rehabilitim.
Dhimbja e kokës dhe shqetësimi në zonën e prerjes mund të ndodhin pas operacionit. Ekipi mjekësor përshkruan trajtim për dhimbjen dhe duhet të njoftohet për çdo dhimbje të fortë ose përkeqësim të papritur.
Po. Rezultati i analizës patologjike, shkalla e heqjes së tumorit dhe karakteristikat molekulare mund të ndikojnë në rekomandimin për radioterapi, terapi sistemike, ndjekje me imazheri ose trajtime të tjera.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International