Proteza e gjurit mund të merret në konsideratë kur dhimbja e fortë, ngurtësia dhe kufizimi i përditshëm vazhdojnë pavarësisht trajtimeve jokirurgjikale. Vendimi bazohet në simptomat, dëmtimin e artikulacionit në ekzaminime, gjendjen e përgjithshme shëndetësore dhe objektivat personale të pacientit.
Proteza e gjurit, e quajtur edhe artroplastikë e gjurit, është një ndërhyrje kirurgjikale që zëvendëson sipërfaqet e dëmtuara të artikulacionit me komponentë artificialë. Qëllimi është të lehtësohet dhimbja, të përmirësohet funksioni dhe të ndihmohet pacienti të rikthehet në aktivitetet e përditshme. Kirurgu mund të rekomandojë zëvendësim total të gjurit, kur preken disa pjesë të artikulacionit, ose zëvendësim të pjesshëm, kur dëmtimi është i kufizuar në një zonë të caktuar.
Arsyeja më e zakonshme për këtë operacion është artroza e avancuar, e cila dëmton gradualisht kërcin mbrojtës të nyjës. Megjithatë, proteza mund të shqyrtohet edhe pas artritit inflamator, deformimeve të rëndësishme, dëmtimeve të mëparshme ose nekrozës së kockës. Jo çdo ndryshim në radiografi kërkon operacion: rëndësi të madhe kanë dhimbja, kufizimi funksional dhe përgjigjja ndaj trajtimeve të tjera.

Nuk ekziston një moshë e vetme ose një test i vetëm që përcakton nevojën për protezë. Mjeku ortoped e vlerëson situatën në tërësi. Këshillohet një konsultë kur simptomat ndikojnë dukshëm në pavarësinë, gjumin, punën ose cilësinë e jetës.
Dhimbja e papritur me skuqje, nxehtësi të lokalizuar, temperaturë, ënjtje të rëndë ose pamundësi për të mbajtur peshë mbi këmbë kërkon vlerësim mjekësor të shpejtë. Këto shenja nuk nënkuptojnë domosdoshmërisht nevojë për protezë, por mund të lidhen me infeksion, traumë ose problem tjetër urgjent.
Vendimi për operacion nuk bazohet vetëm te intensiteti i dhimbjes. Ortopedi do të diskutojë historinë e simptomave, trajtimet e provuara, sëmundjet shoqëruese dhe pritshmëritë e pacientit. Ekzaminimi fizik vlerëson ecjen, forcën muskulore, stabilitetin, amplitudën e lëvizjes, deformimin dhe gjendjen e lëkurës.
Radiografitë e gjurit me ngarkesë përdoren shpesh për të vlerësuar ngushtimin e hapësirës artikulare, deformimin dhe dëmtimin e kockës. Në raste të zgjedhura mund të kërkohen ekzaminime të tjera, por rezonanca magnetike nuk është gjithmonë e nevojshme kur artroza është e qartë në radiografi. Analizat e gjakut mund të ndihmojnë për të identifikuar inflamacionin, aneminë, diabetin e pakontrolluar ose faktorë të tjerë që duhen trajtuar para ndërhyrjes.
Para se të vendoset për kirurgji, shumë pacientë përfitojnë nga një plan i individualizuar jokirurgjikal. Ky mund të përfshijë ushtrime të udhëhequra nga fizioterapisti, forcim të muskujve të kofshës, aktivitet fizik me ndikim të ulët, pajisje ndihmëse për ecje, rregullim të aktiviteteve dhe medikamente të përshkruara ose të këshilluara nga mjeku. Për disa persona mund të konsiderohen injeksione intraartikulare, por efektet dhe përshtatshmëria ndryshojnë.
Operacioni zakonisht shqyrtohet kur këto masa nuk ofrojnë lehtësim të mjaftueshëm dhe simptomat vazhdojnë të kufizojnë jetën e përditshme. Vendimi duhet të jetë i përbashkët mes pacientit, ortopedit dhe, kur nevojitet, ekipit multidisiplinar.
Përgatitja e mirë mund të ndihmojë në uljen e rreziqeve dhe në organizimin e rikuperimit. Ekipi kirurgjikal do të japë udhëzime specifike, të cilat duhet të kenë përparësi ndaj këshillave të përgjithshme.

Pas operacionit, kontrolli i dhimbjes, parandalimi i mpiksjeve të gjakut, kujdesi për plagën dhe fillimi i hershëm i lëvizjes janë pjesë e planit të zakonshëm të rikuperimit. Fizioterapia ndihmon në rikthimin gradual të forcës, ecjes dhe lëvizshmërisë. Koha e rikuperimit ndryshon sipas llojit të operacionit, gjendjes fizike, sëmundjeve shoqëruese dhe angazhimit në rehabilitim.
Është e rëndësishme të keni pritshmëri realiste. Shumë pacientë synojnë të ecin më rehat, të kryejnë aktivitetet e përditshme dhe të kenë më pak dhimbje, por rezultati individual nuk mund të parashikohet me siguri. Disa aktivitete me goditje të përsëritura ose rrezik të lartë rënieje mund të kufizohen. Kirurgu dhe fizioterapisti do t’ju udhëzojnë për ritmin e sigurt të aktivitetit.
Si çdo operacion i madh, proteza e gjurit ka rreziqe, përfshirë infeksionin, gjakderdhjen, mpiksjet e gjakut, dëmtimin e nervave ose enëve të gjakut, ngurtësinë, dhimbjen e vazhdueshme dhe nevojën e mundshme për ndërhyrje të tjera në të ardhmen. Ekipi juaj do të vlerësojë faktorët personalë të rrezikut dhe masat parandaluese.
Në konsultë, pyesni nëse jeni kandidat për protezë të pjesshme apo totale, cilat alternativa ekzistojnë, si do të menaxhohet dhimbja, kur mund të filloni fizioterapinë, çfarë ndihme do t’ju duhet në shtëpi dhe cilat simptoma pas operacionit kërkojnë kontakt të menjëhershëm me mjekun. Një vendim i informuar bazohet në përfitimet e mundshme, kufizimet dhe prioritetet tuaja personale.
Jo. Radiografia është e rëndësishme, por vendimi bazohet edhe në dhimbjen, kufizimin e funksionit, ekzaminimin fizik, trajtimet e provuara dhe gjendjen e përgjithshme shëndetësore.
Rikuperimi ndryshon nga personi në person. Ecja dhe fizioterapia zakonisht fillojnë herët sipas planit të ekipit mjekësor, ndërsa përmirësimi i forcës dhe funksionit vazhdon gradualisht gjatë muajve pas operacionit.
Në disa raste, fizioterapia, ndryshimi i aktivitetit, menaxhimi i peshës kur është i përshtatshëm, medikamentet dhe trajtime të tjera mund të lehtësojnë simptomat. Kur dëmtimi dhe kufizimi janë të avancuara, këto masa mund të mos jenë të mjaftueshme.
Kontaktoni ekipin mjekësor nëse keni temperaturë, skuqje ose rrjedhje nga plaga, ënjtje apo dhimbje të papritur në pulpë, gulçim, dhimbje gjoksi, ose përkeqësim të shpejtë të dhimbjes dhe funksionit.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International