Miomat e mitrës: kur duan trajtim pa operacion

Çfarë janë miomat e mitrës?

Miomat e mitrës, të quajtura edhe fibroma ose leiomioma, janë rritje jo kanceroze që zhvillohen nga indi muskulor i mitrës. Ato mund të jenë shumë të vogla ose më të mëdha dhe mund të shfaqen brenda murit të mitrës, në sipërfaqen e saj të jashtme ose drejt zgavrës së mitrës. Një person mund të ketë një miomë të vetme ose disa mioma.

Shumë mioma nuk japin simptoma dhe zbulohen rastësisht gjatë një vizite gjinekologjike ose ekografie. Prania e tyre nuk do të thotë automatikisht se nevojitet operacion. Vendimi për trajtim bazohet te simptomat, madhësia dhe vendndodhja e miomave, mosha, dëshira për shtatzëni dhe ndikimi në cilësinë e jetës.

Kur kërkojnë trajtim miomat e mitrës?

Trajtimi mund të rekomandohet kur simptomat janë të vazhdueshme, përkeqësohen ose ndikojnë në aktivitetet e përditshme. Gjinekologu vlerëson gjithashtu nëse miomat mund të lidhen me probleme të fertilitetit ose komplikime të shtatzënisë. Jo çdo simptomë gjinekologjike shkaktohet nga miomat, ndaj është e rëndësishme të konfirmohet diagnoza.

Shenjat që meritojnë vlerësim mjekësor

• Menstruacione shumë të bollshme, të zgjatura ose me mpiksje gjaku.
• Lodhje, marramendje ose gulçim që mund të lidhen me anemi nga humbja e gjakut.
• Dhimbje ose ndjesi presioni në legen, bark ose shpinën e poshtme.
• Nevojë e shpeshtë për urinim, vështirësi në zbrazjen e fshikëzës ose kapsllëk nga presioni mbi organet pranë.
• Dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale.
• Vështirësi për të mbetur shtatzënë, humbje të përsëritura të shtatzënisë ose shqetësime gjatë planifikimit të saj.
• Rritje e shpejtë e barkut ose ndryshim i ri i simptomave, që kërkon kontroll për të përjashtuar shkaqe të tjera.

Kërkoni kujdes urgjent nëse keni gjakderdhje aq të rëndë sa ndërroni pecetën higjienike shumë shpesh, ndiheni të fikët, keni dhimbje të fortë të papritur ose mund të jeni shtatzënë dhe keni gjakderdhje. Këto simptoma nuk duhen vetëdiagnostikuar.

Vëzhgimi aktiv: kur nuk nevojitet ndërhyrje

Nëse miomat nuk shkaktojnë simptoma ose simptomat janë të lehta, vëzhgimi aktiv mund të jetë zgjedhja më e përshtatshme. Kjo zakonisht përfshin vizita të rregullta, ekzaminim gjinekologjik dhe, kur nevojitet, ekografi për të ndjekur ndryshimet. Miomat shpesh ndikohen nga hormonet dhe simptomat mund të ndryshojnë me kalimin e kohës, përfshirë periudhën drejt menopauzës.

Vëzhgimi nuk do të thotë të injoroni simptomat. Mbajtja e një ditari të ciklit, sasisë së gjakderdhjes, dhimbjes dhe shenjave të anemisë mund ta ndihmojë mjekun të vlerësojë nëse duhet ndryshuar plani.

Alternativat ndaj operacionit

Barnat për kontrollin e simptomave

Medikamentet nuk i largojnë domosdoshmërisht miomat, por mund të pakësojnë gjakderdhjen, dhimbjen ose ngërçet. Mjeku mund të sugjerojë barna anti-inflamatore jo steroide për dhimbjen menstruale, terapi hormonale për kontrollin e gjakderdhjes, një pajisje intrauterine hormonale kur është e përshtatshme, ose barna që ndikojnë përkohësisht hormonet që nxisin rritjen e miomave.

Zgjedhja varet nga historia juaj shëndetësore, madhësia dhe pozicioni i miomave, rreziku për mpiksje gjaku, tensioni arterial, migrena, sëmundjet e mëlçisë dhe planet për shtatzëni. Disa terapi mund të shkaktojnë efekte anësore ose të mos jenë të përshtatshme për përdorim afatgjatë. Nëse gjakderdhja ka shkaktuar mungesë hekuri, mund të nevojiten analiza gjaku dhe trajtim me hekur sipas këshillës mjekësore.

Embolizimi i arterieve uterine

Embolizimi i arterieve uterine është një procedurë minimale invazive që kryhet zakonisht nga radiologu ndërhyrës. Përmes një kateteri të hollë, bllokohet furnizimi me gjak i miomave, me synimin që ato të tkurren dhe simptomat të përmirësohen. Nuk hiqet mitra, por procedura nuk është e përshtatshme për çdo lloj miome.

Pas embolizimit mund të ketë dhimbje, ngërçe, temperaturë të lehtë ose lodhje gjatë rikuperimit. Efekti i saj në fertilitet dhe në shtatzënitë e ardhshme duhet diskutuar individualisht me gjinekologun dhe radiologun ndërhyrës, sidomos nëse dëshironi të ruani mundësinë për shtatzëni.

Ablacioni me radiofrekuencë

Ablacioni me radiofrekuencë përdor nxehtësi të kontrolluar për të dëmtuar indin e miomës, i cili më pas mund të tkurret me kohën. Ai mund të kryhet me qasje laparoskopike, transvaginale ose të drejtuar me imazheri, sipas pajisjeve dhe ekspertizës së qendrës. Kjo alternativë mund të ofrojë rikuperim më të shkurtër se kirurgjia e hapur, por përshtatshmëria varet nga numri, madhësia dhe vendndodhja e miomave.

Ekografia e fokusuar e drejtuar me rezonancë magnetike

Në disa qendra, ultrazëri i fokusuar mund të përdoret për të ngrohur dhe trajtuar zonën e miomës pa prerje kirurgjikale. Procedura nuk është e disponueshme kudo dhe nuk i përshtatet çdo personi ose çdo pozicioni të miomës. Mjeku mund t’ju shpjegojë nëse anatomia e miomave dhe simptomat tuaja e bëjnë këtë opsion të arsyeshëm.

Kur operacioni mund të jetë zgjedhja e duhur?

Megjithëse ka alternativa pa operacion, kirurgjia mund të rekomandohet kur simptomat janë të rënda, miomat janë shumë të mëdha, trajtimet e tjera nuk kanë ndihmuar ose kur vendndodhja e miomës ndikon në fertilitet. Miomektomia heq miomat dhe ruan mitrën, ndërsa histerektomia heq mitrën dhe është një zgjidhje përfundimtare për miomat për personat që nuk dëshirojnë shtatzëni në të ardhmen. Të dyja kërkojnë diskutim të kujdesshëm për përfitimet, rreziqet dhe kohën e rikuperimit.

Si merret vendimi i duhur?

Vlerësimi zakonisht përfshin historinë e simptomave, ekzaminimin gjinekologjik dhe ekografinë. Në raste të caktuara mund të përdoret rezonanca magnetike për të hartuar më mirë miomat dhe për të planifikuar trajtimin. Pyeteni mjekun për qëllimin e secilës alternativë, mundësinë e rikthimit të simptomave, ndikimin në fertilitet, nevojën për ndjekje dhe çfarë të prisni gjatë rikuperimit.

Një vendim i informuar merr parasysh jo vetëm imazherinë, por edhe prioritetet tuaja: kontrollin e gjakderdhjes, lehtësimin e dhimbjes, ruajtjen e mitrës, dëshirën për shtatzëni dhe tolerancën ndaj procedurave. Konsultimi me një gjinekolog me përvojë në trajtimin e miomave mund t’ju ndihmojë të zgjidhni një plan të personalizuar.

FAQ

A kthehen miomat e mitrës në kancer?

Miomat janë zakonisht rritje beninje dhe nuk konsiderohen gjendje parakanceroze. Megjithatë, çdo rritje e re ose ndryshim i shpejtë i simptomave duhet vlerësuar nga gjinekologu për të përjashtuar shkaqe të tjera.

A mund të mbetem shtatzënë me mioma?

Shumë persona me mioma mbeten shtatzënë. Ndikimi varet kryesisht nga madhësia, numri dhe vendndodhja e miomave; ato që deformojnë zgavrën e mitrës mund të kenë më shumë rëndësi për fertilitetin. Kërkoni këshillim individual para trajtimit.

A i zhdukin barnat miomat?

Barnat përdoren kryesisht për të kontrolluar gjakderdhjen, dhimbjen dhe aneminë. Disa terapi mund të ulin përkohësisht përmasat e miomave, por simptomat ose rritja mund të rikthehen pas ndërprerjes së tyre.

Sa kohë duhet të pres para se të trajtoj miomat?

Nuk ka një afat të vetëm. Nëse nuk keni simptoma ose ato janë të lehta, vëzhgimi me kontrolle mund të jetë i mjaftueshëm. Nëse gjakderdhja, dhimbja, anemia ose presioni ndikojnë në jetën tuaj, caktoni vizitë për të diskutuar opsionet.