Refluksi gastroezofageal: kur mjekimi nuk mjafton

Kur refluksi gastroezofageal konsiderohet i pakontrolluar?

Refluksi gastroezofageal ndodh kur përmbajtja e stomakut, përfshirë acidin, kthehet drejt ezofagut. Mund të shkaktojë urth, shije të thartë në gojë, regurgitim, ndjesi djegieje pas kraharorit, kollë të vazhdueshme, ngjirje zëri ose shqetësim në fyt. Shumë persona përmirësohen me ndryshime në stilin e jetesës dhe me barna që ulin prodhimin e acidit të stomakut, si frenuesit e pompës protonike.

Megjithatë, simptomat mund të vazhdojnë. Kjo nuk do të thotë gjithmonë se mjekimi ka dështuar ose se nevojitet automatikisht një dozë më e lartë. Shkaku mund të jetë përdorimi jo i rregullt i barit, koha e papërshtatshme e marrjes së tij, një diagnozë tjetër, refluksi joacid, çrregullimi i lëvizshmërisë së ezofagut ose mbindjeshmëria e ezofagut.

Në përgjithësi, vlerësimi i mëtejshëm merret në konsideratë kur simptomat vazhdojnë pavarësisht një trajtimi të rregullt dhe të optimizuar nga mjeku, kur rikthehen sapo ndërpritet terapia ose kur paraqiten shenja alarmi. Mos e ndryshoni dozën dhe mos e ndërprisni trajtimin pa u këshilluar me mjekun.

Hapi i parë: rishikimi i trajtimit dhe i zakoneve

Para analizave, mjeku zakonisht pyet për llojin, kohëzgjatjen dhe faktorët nxitës të simptomave. Ai ose ajo do të shqyrtojë barnat që përdorni, sepse disa prej tyre mund të irritojnë ezofagun ose të ndikojnë në tretje. Do të vlerësohet edhe nëse simptomat lidhen me ushqime të caktuara, me shtrirjen pas vakteve, me shtimin në peshë, duhanin, alkoolin ose stresin.

Përdorimi i saktë i barnave

Frenuesit e pompës protonike zakonisht veprojnë më mirë kur merren në kohën e rekomanduar nga mjeku, shpesh para një vakti. Rregullsia është e rëndësishme. Antacidet dhe alginatet mund të lehtësojnë disa simptoma përkohësisht, por nuk zëvendësojnë vlerësimin kur shqetësimet janë të shpeshta ose të rënda.

Ndryshime që mund të ndihmojnë

• Shmangni shtrirjen për disa orë pas ngrënies.
• Zgjidhni vakte më të vogla dhe vëzhgoni ushqimet që ju nxisin simptomat.
• Nëse keni mbipeshë, diskutoni me profesionistin shëndetësor për një plan të sigurt të menaxhimit të peshës.
• Kufizoni duhanin dhe alkoolin, të cilat mund të përkeqësojnë refluksin te disa persona.
• Ngrini pjesën e sipërme të krevatit nëse simptomat shfaqen kryesisht gjatë natës; përdorimi vetëm i jastëkëve shtesë mund të mos jetë i mjaftueshëm.

Shenjat alarmuese që kërkojnë vlerësim të shpejtë

Disa simptoma nuk duhen trajtuar si refluks i zakonshëm. Kontaktoni mjekun sa më shpejt nëse keni vështirësi ose dhimbje gjatë gëlltitjes, ndjesinë se ushqimi ngec, të vjella të vazhdueshme, gjak në të vjella, jashtëqitje të zeza, anemi të pashpjeguar, humbje peshe pa qëllim ose simptoma të reja në moshë më të madhe.

Dhimbja në kraharor mund të ngjajë me urthin, por mund të lidhet edhe me zemrën. Kërkoni ndihmë urgjente nëse dhimbja është e fortë, shtypëse, shfaqet me gulçim, djersitje, marramendje, të përziera ose përhapet drejt krahut, shpinës, qafës apo nofullës. Nuk duhet të supozoni se çdo dhimbje në kraharor vjen nga refluksi.

Cilat analiza mund të nevojiten?

Endoskopia e sipërme

Endoskopia e sipërme, e quajtur edhe gastroskopi, lejon mjekun të shohë ezofagun, stomakun dhe pjesën e parë të zorrës së hollë me një tub të hollë fleksibël me kamerë. Ajo mund të tregojë inflamacion të ezofagut, ngushtime, ulçera, hernie hiatale ose ndryshime të mukozës si ezofagu Barrett. Gjatë procedurës mund të merren biopsi; kjo zakonisht nuk do të thotë se dyshohet domosdoshmërisht për kancer, por ndihmon në identifikimin e inflamacionit dhe sëmundjeve të tjera.

Endoskopia rekomandohet veçanërisht kur ka shenja alarmi, kur simptomat nuk përgjigjen ndaj trajtimit ose kur mjeku duhet të përjashtojë një shkak tjetër. Një endoskopi normale nuk e përjashton refluksin, sepse jo çdo episod refluksi shkakton dëmtime të dukshme.

Monitorimi ambulant i pH-së dhe impedancës

Ky test mat sa shpesh dhe për sa kohë përmbajtja e stomakut kalon në ezofag. Mund të realizohet me një kateter të hollë përmes hundës ose me një kapsulë të vogël të vendosur përkohësisht në ezofag gjatë endoskopisë. Monitorimi i pH-së vlerëson ekspozimin ndaj acidit, ndërsa impedanca mund të identifikojë edhe episode joacide dhe lidhjen e tyre me simptomat.

Mjeku vendos nëse testi bëhet gjatë përdorimit të barit ose pas ndërprerjes së tij për një periudhë të caktuar. Kjo varet nga pyetja klinike: nëse duhet konfirmuar diagnoza e refluksit ose nëse duhet kuptuar pse simptomat vazhdojnë pavarësisht terapisë. Ndiqni me kujdes udhëzimet për barnat para testit.

Manometria ezofageale

Manometria mat forcën dhe koordinimin e kontraktimeve të ezofagut dhe funksionin e sfinkterit të poshtëm ezofageal. Nuk diagnostikon drejtpërdrejt refluksin, por ndihmon për të zbuluar çrregullime të lëvizshmërisë që mund të shkaktojnë vështirësi në gëlltitje ose dhimbje. Shpesh përdoret para monitorimit të pH-së për pozicionimin e saktë të sondës dhe para disa procedurave antirefluks.

Analiza të tjera sipas rastit

Mjeku mund të kërkojë analiza gjaku nëse dyshohet anemi ose gjakderdhje. Radiografia me barium mund të ndihmojë në vlerësimin e gëlltitjes, ngushtimeve apo anatomisë së ezofagut, por zakonisht nuk zëvendëson endoskopinë dhe monitorimin e refluksit. Në varësi të simptomave, mund të nevojitet vlerësim për astmë, sëmundje të zemrës, alergji, çrregullime të hundës dhe fytit ose probleme të stomakut.

Çfarë ndodh pas rezultateve?

Trajtimi përshtatet me shkakun e konfirmuar. Nëse testet tregojnë refluks të vazhdueshëm, mjeku mund të optimizojë terapinë, të trajtojë komplikimet ose të diskutojë opsione të tjera. Te persona të përzgjedhur me refluks të dokumentuar, hernie hiatale ose regurgitim të rëndësishëm, mund të vlerësohen procedura endoskopike ose kirurgjikale. Këto nuk janë të përshtatshme për çdo pacient dhe kërkojnë vlerësim të kujdesshëm nga specialisti.

Nëse testet nuk tregojnë refluks patologjik, simptomat mund të lidhen me mbindjeshmëri të ezofagut, urth funksional ose një gjendje tjetër. Në këto raste, shtimi i barnave kundër acidit mund të mos sjellë përfitim. Një plan i individualizuar, i bazuar në simptomat dhe rezultatet e analizave, është qasja më e sigurt.

Si të përgatiteni për konsultën

Mbani një ditar për një deri në dy javë me orarin e vakteve, ushqimet, simptomat, pozicionin e trupit dhe barnat që përdorni. Merrni me vete listën e plotë të ilaçeve dhe rezultate të mëparshme. Tregoni qartë nëse keni simptoma gjatë natës, kollë, ngjirje zëri, vështirësi në gëlltitje ose dhimbje në kraharor. Këto detaje ndihmojnë mjekun të zgjedhë analizën më të dobishme dhe të shmangë ekzaminimet e panevojshme.

FAQ

Kur duhet të bëj endoskopi për refluksin?

Endoskopia mund të rekomandohet kur simptomat vazhdojnë pavarësisht trajtimit të përshtatshëm, kur keni vështirësi në gëlltitje, gjakderdhje, anemi, humbje peshe ose të vjella të vazhdueshme. Mjeku vendos nevojën sipas historisë suaj klinike.

A mund të kem refluks edhe nëse endoskopia del normale?

Po. Disa persona kanë refluks pa dëmtime të dukshme në ezofag. Monitorimi ambulant i pH-së dhe impedancës mund të ndihmojë të dokumentohen episodet e refluksit dhe lidhja e tyre me simptomat.

Çfarë është manometria ezofageale?

Manometria është një test që mat mënyrën se si tkurren muskujt e ezofagut gjatë gëlltitjes. Ajo ndihmon në zbulimin e çrregullimeve të lëvizshmërisë dhe mund të përdoret para disa testeve ose procedurave antirefluks.

A është dhimbja në kraharor gjithmonë nga refluksi?

Jo. Dhimbja në kraharor mund të ketë shkaqe të ndryshme, përfshirë sëmundje të zemrës. Nëse është e fortë, e re, shoqërohet me gulçim, djersitje, marramendje ose përhapje të dhimbjes, kërkoni ndihmë urgjente.